Odrodzenie po wymieraniu taghańskim

Publikacja IPal PAN — Halamski, A.T., Baliński, A. & Racki, G. 2026. Late Givetian brachiopods from Górno (Holy Cross Mountains, Poland) and the continuous post-Taghanic recovery through the Middle–Upper Devonian boundary. Journal of Paleontology, 100 (2): 304–336. https://doi.org/10.1017/jpa.2026.10249

Muszla dewońskiego (żyweckiego) ramienionoga Cimicinoides sp. Muszla ma długość 11,5 mm i szerokość 10,9 mm jest zaokrąglona w zarysie, a na jej powierzchni widać drobne kropki, są to perforacje, przez które za życia ramienionóg będąc wewnątrz muszli zbie

Rycina: Żywecki terebratulid Cimicinoides sp. z Józefki. Wymiary: długość 11,5 mm, szerokość 10,9 mm. Widoczna mikrostruktura muszli z perforacjami (punctae).

Piąta i ostatnia z serii prac poświęconych bogatym faunom ramienionogowym z Józefki koło Górna (Góry Świętokrzyskie) dotyczy gatunków z górnego żywetu. Opisano 20 gatunków, z czego dwa nowe. Porównanie ze starszymi i młodszymi zespołami pokazuje, że odradzanie się faun po wymieraniu Taghanic w środkowym żywecie miało charakter ciągły i nie zakłóciło go niższej rangi wymieranie na granicy środkowego i późnego dewonu (wydarzenie Frasnes). W szczegółach widać jednak różnicę między ekosystemami rafowymi i głębszymi: te ostatnie są bardziej odporne na perturbacje ekologiczne (mają większą rezyliencję).

Wróć